MetroPOLL Araştırma’nın Ocak 2026 “Türkiye’nin Nabzı” anketi, Türkiye siyasetinin şu anki hâlini özetleyen çarpıcı bir ayna tutuyor. Toplumun yüzde 67,1’i geçim şartlarının iyileşmesi için iktidar değişikliğini gerekli görüyor. Bu oran, ekonomik sıkıntıların ne kadar derin ve yaygın olduğunu gösteriyor. Üstelik bu görüş sadece muhalif kesimde değil; AK Parti seçmeninin yaklaşıkyüzde39,7’si ve MHP seçmeninin yüzde 41,3’ü de aynı şeyi söylüyor. Yani iktidar tabanında bile her 5 kişiden 2’si, mevcut yönetimle refahın gelmeyeceğine inanıyor. Aynı ankette muhalefet için soru da sorulmuş: “Muhalefet ülkeyi yönetmeye hazır mı?”
Cevaplar net ve acımasız: Katılımcıların yalnızca yüzde 37,4’ü “evet” diyor, yüzde 60,8’i ise “hayır, hazır değil” görüşünde. Bu, muhalefetin –özellikle ana muhalefet partisi CHP’nin– toplum nezdinde hâlâ “alternatif iktidar” imajını oluşturamadığını, güven vermediğini ortaya koyuyor. Bu iki sonuç yan yana konulduğunda ortaya çıkan tablo, klasik bir “ne iktidar ne muhalefet” ikilemi: Halk mevcut durumdan memnun değil, değişim istiyor ama değişimi kime emanet edeceğini bilemiyor. Bu, siyaseten emin olun ki çok tehlikeli bir zemin. Çünkü öfke birikiyor, ama bu öfke yönlendirilemiyor veya yapıcı bir alternatife dönüşemiyor. İktidar açısından bakarsak: yüzde 67 gibi yüksek bir “değişim gerekli” oranı, hele ki kendi tabanından yüzde 40’a yakın destekle, alarm zillerinin çalması gerektiğinin işareti. Ekonomik politikalar, enflasyon kontrolü, alım gücünün korunması gibi konularda acil ve somut adımlar atılmazsa, bu memnuniyetsizlik daha da kitleselleşir. “Toplumsal öfkeyi çözerek muhalefetin yolunu tıkama” şansı hâlâ var gibi görünüyor ama zaman daralıyor. Muhalefet cephesi için ise durum daha vahim. Halk “değişim istiyoruz” diyor ama “sizi istemiyoruz” da diyor. Bu, yıllardır süren “tepki oyu” stratejisinin sınırına gelindiğini gösteriyor. Sadece “kötü gidişatı” eleştirmek yetmiyor; insanlar somut bir yönetim vizyonu, ekonomi programı, güven veren kadrolar görmek istiyor. Muhalefetin bu anketteki düşük güven skoru, kendi iç tartışmalarını, dağınıklığını ve “hazır değil” algısını besleyen en büyük nedenlerden biri. Sonuçta bu anket, Türkiye’ye şu mesajı veriyor: Ne iktidar “eski usul” devam edebileceğini sanmalı, ne de muhalefet “zamanı geldiğinde otomatik olarak kazanırız” diye beklemeli. Her iki taraf da acilen kendini yenilemek, halkın derdine gerçekten eğilmek zorunda. Aksi takdirde 2028’e (veya daha erken bir seçime) kadar uzayan bu “kimse kazanamıyor” hâli, toplumda daha büyük bir yorgunluk ve umutsuzluk yaratabilir. Türkiye’nin nabzı atmaya devam ediyor lakin ritmi düzensiz. Ve bu düzensiz ritim, eninde sonunda bir kırılmaya yol açar. Soru şu: Bu kırılma, kontrollü bir değişim mi olacak, yoksa daha kaotik bir patlama mı? Anket, henüz kararın verilmediğini, ama saatin işlediğini söylüyor.
