Müptezellik paçalardan akıyor; güzel memleketimde durum bu.
Tanınan, rol model diye önümüze konulan isimlerin tek tek uyuşturucu, fuhuş vesaire gibi konularla karşımıza geldiğine tanıklık ediyoruz.
Bu sütunlardan toplumsal çürümüşlük üzerine bilmem kaç kere yazdık, anlattık. Kulağının üzerine yatanlar, şimdilerde ‘vah, tüh’ filan diyor… Aslında olan, perşembenin gelişi, çarşambadan belli hikâyesinin ete kemiğe bürünmesinden başka bir şey değil.
Arkadaş, uyuşturucu, hırsızlık, arsızlık, dolandırıcılık, fuhuş uzun zamandır aldı başını gidiyor durumlarındayken, her şey yolunda, yerli yerinde selamı çakanlar, şimdilerde saklanacak yer arıyor. Herkes oradaydı, her şeyi biliyordu ve kimsenin sesi çıkmıyordu. Fitil ateşlendi, operasyonlar başladı, birbirini ihbar eden edene. Zora gelince oyun bozuldu desek doğrudur, vesselam.
İyilerin kıyıya köşeye atıldığı, kaltabanların baş tacı edildiği, liyakatin ayaklar altına alındığı bir düzen içinden beklentiniz ne idi acaba? Şimdi oturmuşuz ağlaşıyoruz ‘Ne günlere kaldık’ diye. Daha durun bakalım, bunlar iyi günler…
Milyon kere anlattık, anlatmaya da devam edelim; saçma sapan kısır siyasi çekişmelere gark olurken, ülkede kantarın topuzu kaçtı, bizi biz yapan en önemli değerlerler tek tek yok oluşa sürüklendi. Türk insanını ayrıcalıklı kılan ne kadar klas değerimiz, kültürümüz varsa avucumuzun içinden kayıp gitti, biz de oturup seyrettik.
Kör tuttuğunu öper günlerinden geçiyoruz. Herkes karşısına çıkanı aldatarak, kandırarak yaşamını idame ettirmek adına akla gelen gelmeyen her herzeyi yiyor. Sonra da kalkıp dürüstlük dersi filan vermeye çalışıyor. Bizi biz yapan vicdan ve utanma duygusu gibi muazzam hasletlerin yerine geçer akçeymiş gibi gözümüze, burnumuza kadar sokulan haysiyetsizlik türevlerini ikame edince, istikamet haliyle çıkmaz sokak oldu… Şimdi oturmuş, ağlaşıyoruz hep birlikte, ‘Bize ne oldu’ diye…
Hakkı, hukuku ayaklar altına aldık sırnaşık hallerle, hiç sesimiz çıkmadı şimdi vicdan yapıyoruz öyle mi?
Ağlamaya, sızlanmaya gerek yok… Alışacaksınız…
Suçlu mu, hepimiziz anlayın artık bunu!
Ve bunlar, daha iyi günler, demedi demeyin!
