Yıllar geçse de her insanın bir mevsimi vardır mutlaka... Dönem dönem değişik mevsimlere yolculuklar olsa da, birisi, bir tarafınıza çöreklenir kalır ve hep karşınıza çıkar...
Yaşanmamış, yarım kalan şeyler vardır ya... Aslında, hepimizin bir tarafına değmiştir, ya da yaslanmışızdır kırık kalpler kullübüne...
Özlemler...
Hasretler...
Kalpte dinmeyen sızılar yalnızca giden sevgilinin arkasına mıdır sahi?
Evet belli bir yaşta böyle hissedilir...
Lakin, zaman içinde, hayatın yalnızca sevgiliden ibaret ve ona endeksli olmadığı gerçeği bir biçimde kafanıza “dank” eder...
Bu kez geçip giden yılların sızısı boğar sizi..
Özlemler...
Hasretler...
Bir başka biçimde kavurur...
Tinsel dünyanızdaki med-cezirlerin, omuzunuza çok daha ağır yük olarak bindiğinin farkına vardığınızda yolun yarısını geçmiş olma gerçeği yüzünüze bir tokat gibi iner.
Hayat bir gemi,
dünya bir liman..
Her limanda inen de olur,
binen de olur inan ki...
Yarılanmış yolum saki,
gidecek sen misin sanki
dizeleri tam yerine denk geliyor galiba...
Ayrıca, yaşadıklarımıza ışık tutması adına iyi bir tercüme oldu diye düşünüyorum...
Hayat gerçeğini tam yerinden hissetmemiz adına, yılların potada erimesi şart mıdır bilemiyorum ama zaman her şeyi dahaherkesin anlayacağı dilden anlatıyor her şeyi anlatıyor kesinlikle.
Ve artık yeni bir yıldayız. Umutla-umutsuzluğun harman olduğu bir hangame adına koşuşturmaca günlerine hoş geldiniz.
Ve ortak bir temennimiz var; gelen yıl, geçen yılı aratmasın. Umalım ve inanalım ki 2023 güzellikleriyle gelsin.
Ve yeni yılın iklimi, hepimiz adına iyiliklerle yüklü olsun.
