Temel gıdada KDV, yüzde 8’den, 1’e düştü.
Sonra ne oldu, daha doğrusu yüzde 7’lik indirim kasaya yansıdı mı?
Yansımadı, yansımıyor. İnsanlar günlerdir üç harfli marketlerden indirim öncesi ve sonrası aynı ürünün fiyatlarını alışveriş fişi üzerinden şakır şakır paylaşıyor. Fiyatların geriye gitmesi adına hiçbir emare, işaret yok. Hatta tam tersi durumlar bile söz konusu.
Söylemeye bile gerek yok. Hayat gerçekten pahalı. İnsanlar ay sonunu getirmek adına ciddi biçimde direnç gösteriyor, fedakârlık yapıyor, yine de yetiştiremiyor.
Yaşanan enflasyon ve hayat pahalılığı sonrası hükümet bir adım attı. Temel gıda sepeti içinde yer alan ne varsa KDV’yi yüzde 1’e çekti. Yüz liralık alışverişte, bütçeye 7 lira katkı sağlayacak bu uygulamanın hayata geçmesine karşın, tüketicinin cebine yansımıyor olması ne garip değil mi? Fakat yansımıyor işte. İşte bu sebeple Kayseri’de belediyelerin zabıta birimleri teyakkuza geçti. 4 koldan denetimler sürüyor. Tamam da, bu denetimlere karşın niçin indirimi göremiyor insanlar?
Aslında orta yerde yaşananların basit bir cevabı var… Toplumsal ahlakı yitirdik çoktan…
Kurt puslu havası sever zihniyetiyle başlıyoruz; kör tuttuğunu öper bölümünden çıkıyoruz.
Mesele basit: Hepimiz şikâyetçiyiz ya, aslında kim hangi fırsatı bulursa aynıyla vakidir durumuyla hareket ediyoruz.
Büyük çoğunluk fırsatçı olmuş… Fırsatını kolluyor sıra kendilerine geldi mi tüm değerleri alaşağı ederek karşımızda arz-ı endam ediyor.
Sonra hep birlikte ağlaşıyoruz. Oysa fırsatçı da biziz, karaborsacı da. Yeter ki iklim uygun olsun neler yaparız neler… Nitekim yapıyoruz da işte. Bahsi geçen insanlarla aynı havayı teneffüs ediyoruz ve onlar çoğunlukta ne yazık ki!
Evet doğrudur; Türkiye teknoloji olarak hayli mesafe kat etti. Ancak aynı oranda bizi biz yapan iyi ve güzel hasletler ile ahlaki olgu yerin yedi kat dibine gitti.
İşin hazin tarafı insanlar birbirinin yüzene bakarak soruyor, “Ne oldu bize” diye…
Daha ne olsun, insanlımızı kaybettik, yetmez mi!
