Kahrolmamak elde değil!
Âdeta bir şiddet ülkesi olduk!
Her yerde çatışma, boğuşma, kavga var!
Nasıl bir ülkeyiz Allah aşkına?
Kiracı ev sahibini, ya da ev sahibi kiracısını öldürüyor!
Kadın cinayetleri desen rekor kırıyoruz…
Özellikle siyasi konularda insanlar arasında gittikçe büyüyen bir ayrışma var.
Yeter ki biri bizimle aynı görüşte olmasın hemen taş atma eylemine geçiş yapıyoruz.
Hatta siyasi görüşü kendisine uymuyor diye kişiyi vatan haini ilan edip, olmayan hakaretler yağdırarak kavga edenlerimiz bile var.
Oysaki herkes aynı şeyi düşünmek, aynı şeyi desteklemek zorunda değil.
İşin açığı bizler ne fikirlere saygı göstermeyi biliyoruz ne de konuşmayı.
Dikkat edin gözlemleyin göreceksiniz. Kimse kimsenin cümlesinin sonunu beklemiyor ve laflar sürekli kesiliyor. Basit bir muhabbette küçük bir keşmekeş oluşuyor hemen.
İnsanlarımızın karakterleri değişti âdeta.
Eğitimden sosyal hayata kadar her alanda geriledik.
Sizi bilemem ama ben bu sorunlara dürbünün tersinden bakamıyorum.
Nasıl son bulacak bu durum inanın orasını da bilemiyorum.
Kadına, erkeğe, çocuklara, hayvanlara, doğaya bu ülkede her türlü şiddete şahit olduk.
Bu türdeki olayları dile getirmekten bıktık ve sorgulamayan beyinleri değiştirememekten de epey bir sıkıldık.
Büyüklerimiz, gayretullah’a dokunacağını düşündükleri haller karşısında, “başımıza taş yağacak!” diyerek muhataplarını ikaz ederlerdi.
O sebeple az muhatap, mümkün olduğunca denk gelmemek ve hızlıca uzaklaşmak lazım böylesi hâllerde.
Son olarak fikirlerimizi özgürce ve saygı çerçevesinde tartışabildiğimiz, medeniyete doğru emin adımlarla ilerleyebildiğimiz günleri görmek dileğiyle, hoşçakalın.
