Platon diyor ki: “Nazik olun, çünkü karşılaştığınız herkes farkında olmadığınız zorluklarla boğuşuyor.” Fernando Pessoa ekliyor; “Kimseyle alay etme, asla kimseyi küçük düşürme, kalbinin en ücra köşesinde bile yapma bunu. İnsan yaşamı alaya alınmayacak kadar hüzünlü ve ciddidir!”
Ne kadar da doğru bir cümle. Bir kere değil, bin kere düşünerek harekete geçmeli insanoğlu.
Bugünlerde ise durum tam tersi. İyiliklerin suiistimal edildiği, mütevazı insanları ezmenin marifet sanıldığı bir dönemde yaşıyoruz daha doğrusu yaşamaya çalışıyoruz.
Bilindik bir ifadeyle bir kargaşa var, gece ile gündüz ayırt edilemiyor.
Her şeyi sorun haline getirip, hiçbir şeye çözüm getiremeyen insan topluluğu azalmak yerine, gün geçtikçe artış gösteriyor. Âdeta etrafımız radyasyon yayan insanlarla çevrili hale geldi.
Sokakta, toplu taşıma araçlarında, alışveriş merkezlerinde ve akla gelebilecek birçok alanda insanlar birbirleri ile sürekli uğraş içerisindeler. Öyle gereksiz bir toplum türedi ki, herkes kalem kavgası ile beslenir hale geldi. 100 sene yaşasa dahi dünyaya tek pozitif değer katmayacak şaklabanların kendi dar görüşlerinden bir gıdım dışarıya adım atmadan etrafa bakınıp her şeyi ben bilirim kafası ve içi boş yavan egoları beni sadece güldürüyor.
Önceden ufakta olsa güzel şeylere şahit oluyorduk ne bileyim insanların birbirine saygısı vardı. Büyüklerimize öncelik vardı, küçüklerimize sevgimiz vardı şimdilerde ise durum tam tersi.
Felaketlerle anılan 2020 yılında dünyanın Covid-19 adını verdiğimiz ortak bir sorunla yüzleşti.
Salgın bir yana, hemen ardına uçak kazaları, depremler ve çatışmalar gibi ölümlü olaylar yaşandı.
Ve bu olaylar yüzlerce hayata sebep oldu. Bu yaşanılanlara rağmen insanoğlu akıllanmadı.
Dur durak bilmeyen şu zaman diliminde her şeye zam gelirken “insanlık” ucuzluyor.
Genel anlamda insanlık içler acısı. Merhamete sahip çıkılması gereken yerde menfaate sahip çıkılıyor. Hâlbuki insanlık kadar güzel bir meziyet varken neden gerekmediği kadar sahteliğe batar, lüzumsuz tavırlara bürünür ve her şeyin daha fazlasını isteyip oldum delisi olur ki şu insan dedikleri anlam veremiyorum.
Yazar diyordu sahi: “Lotus çiçeği bataklıkta yetişmesine rağmen temiz kalabiliyormuş bizlerde içinde bulunduğumuz bu bataklığa rağmen hep temiz ve güzel kalalım.”
