“Kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık sanmayacağınız şekilde yetiştirin.” Der Andrey Tarkovski.
Ne kadar doğru bir tanım.
Kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık olarak görmeyin.
Neden mi?
İnsanın her zaman yalnızca kendine ayırdığı bir tarafının olması daha sağlıklıdır da ondan!
Bundan dolayı insan önce kendini şımartmalı, kendine yönelmeli ve mutluluğu kimseden beklemeyip kendi içinde aramalı, işte o zaman bir şeye benziyor hayat.
Fakat bizim toplumda kendi ihtiyaçlarımıza, görüşlerimize, mutluluğumuza odaklanmak bencillik olarak adlandırılıyor.
Oysaki insan ’önce ben’ dediğinde değil. ’Sadece ben’ dediğinde sorun başlar.
Ama gel gelelim bunu kime nasıl kabul ettirebilirsin.
Unutmayın ki şartlar ne olursa olsun insan önce kendini düşünmeli, gücü dışarıda değil kendi içinizde aramalı ve kendi köklerine tutunup kendine değer vermeli bu bencillik değildir.
Asıl bencillik, her şeyden önce kendini başkalarının yerine koymamaktır, sadece kendini düşünmektir!
Ne güzel söylemiş Oğuz Atay:
“Kimi istersen onu seç ama önce kendini seç; Kendin için yaşa, kendin için sev. Kendini dinle her zaman. Ancak o zaman bulabilirsin mutluluğun formülünü.
