Çok basit görgü kurallarına bile hâkim olamayan, üslubu bozuk, yaklaşımı negatif, anlayışı kıt, konuşmak için konuşan, kendilerine yetemedikleri durumda bile başkalarına boş akıllar veren, kelimeleri son derece özensiz, beyni düzensiz, adabı muaşeretten yoksun, çözümün parçası olmak yerine sürekli problemin asıl kaynağı olan her kişiden biraz tiksiniyorum. Günümüz de memnun kalmadığımız o kadar çok olaylar gerçekleşiyor ki, bunların en temeli ise; az bilinen görgü ve yaşam kurallarıdır. Büyük bir düşünür demişti; “Evi olmayanın yanında evin hakkında konuşma, işi olmayanın yanında işin hakkında konuşma, Malı olmayanın yanında malın hakkında konuşma.” Günümüzde ise bu durum tam tersi haline gelindi anormal olan her şey o kadar normalleşti ki, eskiden herkes karşısında ki insanı düşünerek konuşur ve hareket ederdi şimdilerde ise; Aklıyla konuşan tek bir insana rastlamak bile imkânsızlaştı. Artık herkesin sohbet anlayışı hayatlarını ön plana çıkarıp, gösteri yapmak olmuş. Bu tarz kişiliklerin kendilerini hâlâ yetiştirememiş olmalarına katlanamıyorum.Bu düzeni bozuk dünyada tek temennim, kendini bozmadan kişisel gelişimini tamamlamış, görgü adap bilen, entelektüel birikime yatırım yapmış, donanımlı, lafı uzatmadan vukufla konuşan, insanlarla rastlaşmak dileği ile.
