Farkında mısınız? Bizim kültürümüzde ve benzer birçok toplumsal yapıda teşekkür etmek, rica etmek ya da özür dilemek gibi ifadeler, “zayıflık göstergesi” olarak kabul ediliyor.
Misal toplumun genelini gözlemlediğimde birisine teşekkür etmek, ona muhtaç olduğunu ya da ondan daha aşağı bir pozisyonda olduğunu gösteriyor gibi algılayan insanlarımız var.
Ya da özür dilemeyi yenilgi, rica etmeyi ise güçsüzlük ile bağdaştıran birçok insanımızda bulunmaktadır.
Oysaki bir insanın, karşısındaki insana teşekkür etmesi zayıflık değildir!
Bir insanın, karşısındaki insandan özür dilemesi de güçsüzlük değildir!
Ya da bir insanın, karşısındaki insandan bir konu hakkında ricada bulunması da eksiklik değildir!
Tam aksine gerçek olan şu ki:
Teşekkür eden insan güçlüdür.
Özür dileyen insan cesurdur.
Rica eden insan kendinden emindir.
Ve bunları yapabilmek sağlam bir karakter ister.
Fakat etrafımızda beyni oksijensiz kalmış o kadar çok insan var ki, âdeta insan olmaktan ve insan gibi davranmaktan korkuyorlar.
Oğuz Atayın ’da dediği gibi;
“Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz.”
